Yürek suskun mısralar nazlı
Masmavi hayaller kara düşüyor akla
Gecenin hüznü de bir zalim
Yol vermiyor, tutmuyor kelimelerin rengi
Şiirsiz kaldım!
Bojidar
Çipof
21 Temmuz 2019
sevda etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
sevda etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
28 Temmuz 2019 Pazar
14 Temmuz 2018 Cumartesi
İÇİM TIKA BASA DOLU
Yokluğunda o kadar çok özlem biriktirdim ki
Koyacak yer bulamıyorum
İçim tıka basa dolu…
Diyorum ki;
Bir kısmını sarsam sarmalasam
Sana yollasam…
Bojidar
Çipof
11
Haziran 2018
12 Ocak 2018 Cuma
NE DE ÇOK VARMIŞ BİZDEN
Tam sözün bittiği yere ulaştık ki
Bir de baktım yol da bitmiş
Geri dönmek ise ne mümkün
Gidişli, dönüşlü kapalı yollar…
Söz yok, yol yok, dönüş de yok!
Vesselam bu süreçten çıkış da yok…
Etrafa şöyle bir baktım
Ne de çok varmış bizden
Sözsüz, yolsuz, dönüşsüz insanlar…
Sevineyim mi üzüleyim mi bilemedim
Ama bildim ki yalnız değiliz
Ne de çok varmış bizden…
Bojidar
Çipof
13
Aralık 2017
4 Ekim 2017 Çarşamba
ZAMANA CİMRİ OLSAK
Ekim, sonra Kasım, ardından Aralık ve yeni Ocak, yeni sene
derken seneler akıyor.
Ve tabi seneler akarken ömürden bakiye kalan da azalmakta ve
ne kötü ki bakiyeyi bilmeden sarf etmekteyiz…
Artık ay Ekim. Sonbaharın
o güzel ayı Eylül bitti. Kimilerimiz diğer aylar gibi bunu da hoyratça sarf
etti!
Oysaki zamana biraz cimri olsak! Hoyratça sarf ettiğimiz
anlara sahip çıksak. Ve bu anlarda yaşanan sevgilere de…
Bojidar Çipof
2
Ekim 2017
GÜN EYLÜL KOKUYORDU…
Buram buram hasret
eşliğinde gün Eylül kokuyordu…
Henüz düşmemiş yapraklar
son günlerini yaşamakta, rüzgârla savrulacakları anı beklemekteydiler. Hâlâ
düşmemiş olanlar; umutsuzca bekleyenlerin tavrı gibi tedirgindiler…
Sonu belli bir hikâyeydi bu…
Kopmak ve savrulmaktı kaderde olan…
Henüz kopmamış yapraklar,
son ana kadar direnmeye devam ettiler. Dallarından kopmamaya, rüzgâra boyun
eğmeye çalıştılar ama nafile!
Ve sonunda son yaprak da
yere ulaştı ama o da büyüdüğü ağacın dibine düşemedi. Rüzgâr acımasızdı.
Bambaşka bir gövdenin önüne, başka gövdelerden kopmuş yaprakların üzerine
savurdu onu…
Buram buram hasret
eşliğinde gün Eylül kokuyordu.
Bojidar Çipof
4
Eylül 2017
2 Temmuz 2017 Pazar
TUTTURMAK!
Tam “Bu kez tutturdum”
derken bir de bakarsın ki
Sanki “Piyango” biletine
yanlış bakmışsın da
“Büyük İkramiye”yi sayı
farkıyla kaçırmışsın gibi
Yine tutmamış!
Bojidar Çipof
4 Haziran 2017
MISRALAR GÜN YÜZÜ GÖRSE
Saklaya saklaya iç içe
geçtiler,
Üst üste yığıldılar!
Bir şeyler ayırmaya
kalkıyorum
Olmuyor!
Ağzına kadar dolu bir depo
misali
Aradığımı bulamıyorum…
Anlayacağınız çok fazla
birikmişler
İçimde karman çorman
duruyorlar mısralar…
Bazen kendime şöyle
soruyorum:
“Yollamadıkça neden
yazarsın?”
“Sadece gönlünde kalırsa
kim görür bu satırları?”
Diyorum ki;
Sana bir şeyler yazsam?
Bu kez saklamasam
derinlerde
Kelimelere esaret
yaşatmasam
Mısralar gün yüzü görse…
Bojidar Çipof
1 Temmuz 2017
NEYİN EKSİK?
Sordular “Neyin eksik?”
Dedim “Yarım eksik”
Dediler “Tam görünüyorsun”
Dedim “Bir de içime sorun”
Bojidar
Çipof
25
Haziran 2017
29 Ekim 2016 Cumartesi
PEKİ!
Bu kez gerçekten bitti be
gülüm…
Yaz gibi,
Daha ermemiş kış gibi,
Geçen zamanlar gibi,
Henüz bitiremediğimiz sene
gibi…
Bu kez gerçekten bitti be
gülüm…
Ne yazsam yollar sana
çıkacak bu nedenle bu aralar pek yazasım yok…
En iyisi artık arada eski
sözleri anımsayarak susmak desem de kalem geveze olunca bazen dayanamıyor…
Veda mektubundan bu yana
düşünüyorum; bir gün karşılaşsak “selam” bile saklamadık ki!
Diyeceğin kalmadığında en
anlamlı kelimedir şu: “ Peki!”
Bu kez gerçekten bitti be
gülüm…
Peki demiştim ya…
Bojidar Çipof
21
Ekim 2016
SU ALIP GÖTÜRMESE…
İki arada bir deredeyim!
Dereyi geçsem arada sıkışıyorum
Aradan sıyrılsam derede boğuluyorum
Birini bulsam, sıkı sıkı ellerini tutsam
Su alıp götürmese…
Bojidar Çipof
5
Ekim 2016
19 Haziran 2016 Pazar
ROMAN: GÖLÜN KENARINDAKİ ADAM
2010’da “Gölün Kenarındaki Adam” adlı bir roman
yazmaya başlamıştım. Roman kahramanı “Adam”
kendisi ile olan içsel kavgalarını ve yaşadığı ortamdaki negatif olguları,
protest bir yaklaşımla her akşam uyumadan önce irdelemekte ve günün muhasebesini
farklı açılardan yapmakta ve her bölüm “Adam
uyudu!” cümlesi ile bitmektedir.
Şu an itibariyle bu sene içinde yayınlamayı dilediğim 4 bitmiş kitabım var. Bir yandan 30 sene sonra yeniden başladığım orkestra çalışmalarım öte yandan ise boşanmam sonrasında yaşadığım uzun süren ve beni manen yoran, gayrimenkullerle ilgili hukuksal süreç bu kitapları basmamı öteledi…
Ama orkestra çalışmalarımız, aldığımız işler ve aksatmadan yaptığımız provalar beni adeta gençleştiriyor. Müziğin gücü bu olsa gerek! An itibariyle yaşantımda tek bir pürüz yok! Anadolu’da çok söylenen “Çöpsüz Üzüm” misali “Huzur” içindeyim.
Bahsini ettiğim 4 kitabımı sayfa düzeni ve kapak dâhil tamamladım. Bu ara -bazı arkadaşlarımın da dikkatini çekmiş- artık şiir yazmıyorum. Çünkü 200’den fazla şiir ve bir o kadar da özdeyiş (=Aforizma ya da Özlü söz) içeren kitabıma sınır koydum. Aksi takdirde fazla sayfa sayısından ötürü kimse okumayacak!
Diğer kitaplar da aynı şekilde sayfa düzeni ve kapak dâhil hazır. Basma aşaması için orkestra ile ilgili projelerimizi biraz daha istediğimiz seviyeye getirip, daha rahat bir zamanlamayı bekliyorum ve fırsat bulduğumda ise en sona bıraktığım “Gölün Kenarındaki Adam” adını vereceğim romana sayfalar katmaya çalışıyorum…
İlginç bir tesadüf mü? 30 sene yaşadığım Yeşilköy’deki evi satarak, “Tebdili mekânda ferahlık vardır” misali yeni ev aldım. Evimin balkonundan baktığımda Küçükçekmece gölüne kadar 6 villa var. Kadere bakın ki yaşam olarak artık “Gölün Kenarındaki Adam” oldum… Bu tesadüf ya da yazgı neticesinde bu romanı mutlaka bitirmem gerekir diye kendimi fevkalâde motive etmiş durumdayım.
Romanımın taslağında; “Adam” bir bölümden sonra içsel kavgalarına da yenik düşerek, kimseye haber vermeden, bir gölün kenarında yaşamaya başlar…
Bu romanın bazı bölümlerini internette paylaştım. 1. İle 5. Bölümde “Adam” henüz şehirdedir ve her uyku öncesinde gününü ve kendini irdeler ve “Adam uyur!”
Şu an itibariyle bu sene içinde yayınlamayı dilediğim 4 bitmiş kitabım var. Bir yandan 30 sene sonra yeniden başladığım orkestra çalışmalarım öte yandan ise boşanmam sonrasında yaşadığım uzun süren ve beni manen yoran, gayrimenkullerle ilgili hukuksal süreç bu kitapları basmamı öteledi…
Ama orkestra çalışmalarımız, aldığımız işler ve aksatmadan yaptığımız provalar beni adeta gençleştiriyor. Müziğin gücü bu olsa gerek! An itibariyle yaşantımda tek bir pürüz yok! Anadolu’da çok söylenen “Çöpsüz Üzüm” misali “Huzur” içindeyim.
Bahsini ettiğim 4 kitabımı sayfa düzeni ve kapak dâhil tamamladım. Bu ara -bazı arkadaşlarımın da dikkatini çekmiş- artık şiir yazmıyorum. Çünkü 200’den fazla şiir ve bir o kadar da özdeyiş (=Aforizma ya da Özlü söz) içeren kitabıma sınır koydum. Aksi takdirde fazla sayfa sayısından ötürü kimse okumayacak!
Diğer kitaplar da aynı şekilde sayfa düzeni ve kapak dâhil hazır. Basma aşaması için orkestra ile ilgili projelerimizi biraz daha istediğimiz seviyeye getirip, daha rahat bir zamanlamayı bekliyorum ve fırsat bulduğumda ise en sona bıraktığım “Gölün Kenarındaki Adam” adını vereceğim romana sayfalar katmaya çalışıyorum…
İlginç bir tesadüf mü? 30 sene yaşadığım Yeşilköy’deki evi satarak, “Tebdili mekânda ferahlık vardır” misali yeni ev aldım. Evimin balkonundan baktığımda Küçükçekmece gölüne kadar 6 villa var. Kadere bakın ki yaşam olarak artık “Gölün Kenarındaki Adam” oldum… Bu tesadüf ya da yazgı neticesinde bu romanı mutlaka bitirmem gerekir diye kendimi fevkalâde motive etmiş durumdayım.
Romanımın taslağında; “Adam” bir bölümden sonra içsel kavgalarına da yenik düşerek, kimseye haber vermeden, bir gölün kenarında yaşamaya başlar…
Bu romanın bazı bölümlerini internette paylaştım. 1. İle 5. Bölümde “Adam” henüz şehirdedir ve her uyku öncesinde gününü ve kendini irdeler ve “Adam uyur!”
İnternetteki
paylaşımlarımda 5. Bölümden sonra 15. Bölüme atladım ki zamanı geldiğinde okuyucuya
da bir şeyler kalsın.
15. Bölümde “Adam” artık gölün kenarındadır ve
sürekli kendinle hesaplaşmaktadır. 17. Ve 18. Bölümlerde ise geri dönmeyi içinden
telaffuz etmeye başlar. Henüz yazmadığım bütün bölümlerin iskeletleri hazır.
Sadece finalinde 2 ayrı sondan hangisi olacak? Buna da “Son”da karar vereceğim.
Önümüzdeki günlerde yine atlamalar yaparak bazı bölümlerini burada paylaşacağım “Gölün Kenarındaki Adam” romanımın, halen internet ortamında bulunan linklerini merak edenler için paylaşıyorum…
Önümüzdeki günlerde yine atlamalar yaparak bazı bölümlerini burada paylaşacağım “Gölün Kenarındaki Adam” romanımın, halen internet ortamında bulunan linklerini merak edenler için paylaşıyorum…
Bojidar Çipof
20 Haziran 2016
10 Haziran 2016 Cuma
BİRDEN CANIM “SEN” İSTEDİ…
Birden canım “Sen” istedi…
Sensizdim çoktan ondandır sanırım
Bir şeyler dizmek istedim ama olmadı
Kelimeler gülmedi, hatta ağlamadı…
Duygularıma baktım çok yüksekteydiler
Ulaşamadım…
Tuhaf bir geceydi
Issızdı, karanlıktı, sonsuzluğundaydı
Dünya adeta tersyüzdü bu karanlıkta
Ben de Güneşin ilk alevini bekledim
Ateş feryadına başlamadan toprağa
Yazmak istedim sana, içimden…
Kelimeler gülmedi, hatta ağlamadı…
Dörtlükler sevdalanmışlardı, akmadılar
Karmaşamı güne bıraktım çözmek için
Sadece yürüdüm zifirde
Tüy kadar hafif adımlarla yürüdüm
Terennüm ederek duman gözlere
Bir cana hasret, gönlüm sana hasret iken
Birden yine canım “Sen” istedi…
Ve gün alevlerini toprağa vurdu sonunda
Bir ışık yansıdı, günün yüzüydü bana bakan
Bir filiz de gördüm yerde, umutla uzanıyordu
Sanki sevgiye kavuşmak için çabalamaktaydı
İçimdeki coşku ile tekrar baktım duygularıma
Bu kez şükür ulaştım, savrulmamışlardı
Sadece sinmişlerdi karanlığın sessizliğinde
Bekliyorlardı günün sıcaklığında akmak için
Duygularımı dökmek için sana doğru
Ve yine canım “Sen” istedi…
Bojidar
Çipof
20 Mart 2013
22 Kasım 2015 Pazar
ŞİİR: BEN SENİ KAYBEDEMEM (BOJİDAR ÇİPOF)
Kalbimde sevgine mekân açtım
Tenimde kokuna yer ayırdım
Her gittiğim yerde ol diye
Dağlara, taşlara resmini kazıdım
Kendine benim gözümle bak sevdiğim
Ben seni kaybedemem…
Bir merhaba ve bir hoşça kal arası değil bu
Başlayıp bitmeyen heceler de yok artık
Sana sevdam gibi mısralar da akıyor
Zihnimin ördüğü parmaklıklar ise kalktı
Tutsaklığım sanadır sadece sevdiğim
Ben seni kaybedemem…
Bojidar
Çipof
15
Temmuz 2014
ŞİİR: YALIN ÖZGÜRLÜK (BOJİDAR ÇİPOF)
Esrik ve delirdiğim günlerden birinde,
Molalarda saklandığım yere doğru,
Kendime serzenerek adımlıyorum…
Bir yandan Ekim dalgaları sahile vurmakta,
Öte yandan çiseleyen yağmur ise yüzüme
Umuttan umudu kesmeden ağır aksak,
Hayatı sonlardaki üç noktaya saklamışçasına,
Yaşamı sorguladığım yere varmak niyetim…
Hep akşam vakti kaçtığım menzile gidiyorum
Ağladığımda kimsenin görmemesi için,
Tek başıma kalabalık olduğum mekâna;
Yalın özgürlüğüme saklanmaya yine…
Bojidar
Çipof
17 Ekim 2013
ŞİİR; SEN’SİZ (BOJİDAR ÇİPOF)
Bugün Sen’i sordum
Benim gibi Sen’sizlere
Benim gibi Sen’i özleyenlere sordum Sen’i...
Sahilde tek başına yürüyenlere de
Bir uçurtmanın ipine dalgın dalgın bakanlara da
Eşiğine gönül deryalarını dökenlere de
Sen’i sordum bugün o gezemediğimiz sahilde…
Yeknesak adımlar atarken dalgın dalgın
İçinde Sen dışında bendim orada olan
Bir uçtan diğerine arşınlarken yolu
Birden kırık dökük mısralar geldi aklıma
Ama dalgalar gibi vurarak kayboldular
Kelimeleri tutamadığıma çok üzüldüm
İçinde sevda türküleriyle denize düştüler
Ve rüzgâr mavi bulutları yırtarken yine daldım
Her fırsatta seni andığımı anımsayarak
Kendime sıkıca sarıldım ve yürüdüm,
Gezemediğimiz o sahilde yine Sen’siz
Bojidar Çipof
9 Nisan 2013
ŞİİR: BİR ANDA VE BİR YERDE (BOJİDAR ÇİPOF)
İnadına yaşıyorum olumsuzlukların
Umuduna gelecek güzel günlerin
Her yeni günle, her yeni anla, saliseyle
Ama bu kez biraz cimriyim zamana
Süzerek yudumluyorum artık anları
Damıtarak içiyorum her damlasını
Gün ya da gece her neysen işte o
Bekle beni birazdan geliyorum yanına
Fakat yola çıkarken bilmiyorum yerini
Bildiğim şu ki bir anda ve bir yerdesin
Bojidar Çipof
30 Haziran 2011
ŞİİR: AUTUMN LEAVES (BOJİDAR ÇİPOF)
Sonbahar Yaprakları gibi uçup,
Kışı beklemeden koptular dallarından…
İlkbaharın ılımanlığında olmuş,
Yaz boyu el sallamışlardı birbirlerine
Ama Eylül gibi bitmeye çok aceleciydiler!
Dallarından koptular ve savruldular…
Bir kez daha İlkbahar nasip olmaz ki yaprağa
Şimdi Sonbahar yağmurları ıslatıyor
Kış gelmeden içlerinde titremekteler
Ve Autumn Leaves’i dinliyorlar
Şarkı; pencerenin önündeki
Düşen yaprakları anlatıyor
Kırmızı ve altın rengi yaprakları
Autumn Leaves daha çok şeyler anlatıyor
Eylül bitmeden dinlemelisiniz…
Bojidar Çipof
28 Eylül 2014
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)