Her fırtınanın ardından sessizlik olur
Bazen boşluk, bazen de hoşluktur olan
Ve yaşam yeni fırtınalarla devam eder
Devinim süregelmektedir…
Bojidar
Çipof
10 Ocak 2015
http://www.antoloji.com/firtinanin-ardindan-2-siiri/
yaşam etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
yaşam etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
18 Kasım 2023 Cumartesi
FIRTINANIN ARDINDAN
Her fırtınanın ardından sessizlik olur
OLMAYAN BİRİNE…
Yeter ki bir gün, bir yerde karşıma çık!
Tüm Birikmiş sevgilerimi sana vereceğim…
Bojidar Çipof
11 Aralık 2014
YAŞAMDAKİ İMLÂLAR
Hayatında “imlâ” olmalı…
Sayfanı noktalar doldurunca
İki nokta ile aşkı anlatmaya,
Noktalı virgülle sevda sözcüklerine,
Virgülle devam etmeye hasret kalırsın…
Zaman yine aşkı gösterince;
Noktalar virgüllerin arasında olur
Hayatında yeniden “imlâ” vardır artık!
Âşıkların tepesindeki şapkana da kavuşursun
Her şey güzeldir ardından…
Aşk gibi, âşık gibi…
Bojidar Çipof
25 Ekim 2014
http://www.antoloji.com/yasamdaki-imlalar-siiri/
Türk Dil Kurumu
Yazım Kılavuzu’na göre; “aşk” “aşkı” ve “aşkım” kelimeleri şapkasız “A”
ile “Âşık” kelimesi şapkalı “” ile yazılır…
22 Kasım 2015 Pazar
ŞİİR: BEN SENİ KAYBEDEMEM (BOJİDAR ÇİPOF)
Kalbimde sevgine mekân açtım
Tenimde kokuna yer ayırdım
Her gittiğim yerde ol diye
Dağlara, taşlara resmini kazıdım
Kendine benim gözümle bak sevdiğim
Ben seni kaybedemem…
Bir merhaba ve bir hoşça kal arası değil bu
Başlayıp bitmeyen heceler de yok artık
Sana sevdam gibi mısralar da akıyor
Zihnimin ördüğü parmaklıklar ise kalktı
Tutsaklığım sanadır sadece sevdiğim
Ben seni kaybedemem…
Bojidar
Çipof
15
Temmuz 2014
ŞİİR: YALIN ÖZGÜRLÜK (BOJİDAR ÇİPOF)
Esrik ve delirdiğim günlerden birinde,
Molalarda saklandığım yere doğru,
Kendime serzenerek adımlıyorum…
Bir yandan Ekim dalgaları sahile vurmakta,
Öte yandan çiseleyen yağmur ise yüzüme
Umuttan umudu kesmeden ağır aksak,
Hayatı sonlardaki üç noktaya saklamışçasına,
Yaşamı sorguladığım yere varmak niyetim…
Hep akşam vakti kaçtığım menzile gidiyorum
Ağladığımda kimsenin görmemesi için,
Tek başıma kalabalık olduğum mekâna;
Yalın özgürlüğüme saklanmaya yine…
Bojidar
Çipof
17 Ekim 2013
ŞİİR; SEN’SİZ (BOJİDAR ÇİPOF)
Bugün Sen’i sordum
Benim gibi Sen’sizlere
Benim gibi Sen’i özleyenlere sordum Sen’i...
Sahilde tek başına yürüyenlere de
Bir uçurtmanın ipine dalgın dalgın bakanlara da
Eşiğine gönül deryalarını dökenlere de
Sen’i sordum bugün o gezemediğimiz sahilde…
Yeknesak adımlar atarken dalgın dalgın
İçinde Sen dışında bendim orada olan
Bir uçtan diğerine arşınlarken yolu
Birden kırık dökük mısralar geldi aklıma
Ama dalgalar gibi vurarak kayboldular
Kelimeleri tutamadığıma çok üzüldüm
İçinde sevda türküleriyle denize düştüler
Ve rüzgâr mavi bulutları yırtarken yine daldım
Her fırsatta seni andığımı anımsayarak
Kendime sıkıca sarıldım ve yürüdüm,
Gezemediğimiz o sahilde yine Sen’siz
Bojidar Çipof
9 Nisan 2013
ŞİİR: AUTUMN LEAVES (BOJİDAR ÇİPOF)
Sonbahar Yaprakları gibi uçup,
Kışı beklemeden koptular dallarından…
İlkbaharın ılımanlığında olmuş,
Yaz boyu el sallamışlardı birbirlerine
Ama Eylül gibi bitmeye çok aceleciydiler!
Dallarından koptular ve savruldular…
Bir kez daha İlkbahar nasip olmaz ki yaprağa
Şimdi Sonbahar yağmurları ıslatıyor
Kış gelmeden içlerinde titremekteler
Ve Autumn Leaves’i dinliyorlar
Şarkı; pencerenin önündeki
Düşen yaprakları anlatıyor
Kırmızı ve altın rengi yaprakları
Autumn Leaves daha çok şeyler anlatıyor
Eylül bitmeden dinlemelisiniz…
Bojidar Çipof
28 Eylül 2014
21 Kasım 2015 Cumartesi
SON DEMLERİNİ VURAN BİR EYLÜL GECESİ
Gece; Eylül, Eylül kokarak yaklaşıyordu! Güneş
henüz batmamış, denizin maviliği ile buluşmaktaydı. Aradaki kaç bin mesafe ile
geceye hazırlanıyorlardı birlikte…
Güneş; üzerindeki kırmızı giysiyi yavaşça
çıkararak denizde kaybolmaya başlayınca,
deniz de çıkardı mavi giysisini ve gecenin karanlığını aldı üstüne…
Kırmızı ve mavi son demlerini vuran bir Eylül gecesinde kayboldular…
Eylül’ün kokusu diğer aylara benzemez. Çünkü
bazen bitiş, bazen de başlangıçtır Eylül… Bazen yiten bir koku, bazen de yeni
duyulan bir hazdır Eylül…
Son demlerini vuran bir Eylül gecesiydi
yaşanan…
Bojidar Çipof
26 Eylül 2015
18 Kasım 2015 Çarşamba
ŞİİR: İÇİMDE GÜZ, DIŞIMDA YAZ… (BOJİDAR ÇİPOF)
İçimde güz, dışımda yaz…
Kaç mevsimi aynı anda yaşıyorum
Bir yandan sessizliğime inat,
Vuruşları yüreğimde iz bırakırcasına,
Camlarımı yağmur taneleri tırmıklıyor
Öte yandan bakıyorum yıldızlar yok!
Ay gibi sinmişler bulutların arkasına…
Kalbimde kendime saklarken güz’ü,
Yaz’ı gösterme çabasındayım yüzümde
Ne kötü; yaz iken kış’ta kalmak ne kötü
Kaç mevsimi aynı anda yaşamak!
İçimde güz, dışımda yaz…
Bojidar Çipof
26 Temmuz 2014
30 Temmuz 2015 Perşembe
ŞİİR: BİR AYRILIK ŞARKISI BU DİNLEDİĞİM (BOJİDAR ÇİPOF)
Bir ayrılık şarkısı bu dinlediğim…
Notalar sahipsiz savrulurken
Müziğini yalnız terennüm ettiğim
Bir yerde ve bir rüyada
Artık içinde sadece ben
Gözlerimde, ellerimde sen olmadan
Bir ayrılık şarkısı bu dinlediğim…
Havada duygular biriktiren
Yaşamdan mavi umutlarla uçan
Kendimi
yalnızlığıma arkadaş,
Seni sana
emanet eden
Bir ayrılık şarkısı bu dinlediğim…
Bojidar Çipof
14 Haziran 04.00 Yeşilköy
21 Haziran 2015 Pazar
KEŞKE!
Keşke gitseydim
Keşke arasaydım
Keşke alsaydım
Keşke verseydim
Keşke konuşsaydım
Keşke yapmasaydım
Keşke yapsaydım
Ve daha birçok “Keşke”dir yaşam…
Bojidar
Çipof
31
Mart 2015
27 Mart 2015 Cuma
ANLAMALIYDIN
Anlamalıydın!
Niyeti bir ömürdü
Boş zamanlarını doldur
Diye dokunmamıştı…
Anlamalıydın!
Bojidar
Çipof
27
Mart 2015
28 Şubat 2015 Cumartesi
ÇOKTAN IŞIKSIZDI YAŞAM
Ay giderken Güneş doğdu
Ay; “Akşama beklerim” dedi…
Güneş; “Sabaha görüşürüz” dedi…
Sonra hatırladılar ki; gidecek yer kalmamıştı...
Ay; “Ne yapalım aydınlatmam artık geceyi” dedi
Güneş; “Ne yapalım vermem artık ışığı gündüze” dedi
Sonra hatırladılar ki; zaten çoktan ışıksızdı yaşam,
Çünkü karanlıktı onlara Dünya…
Ay; bir daha geceyi aydınlatmadı,
Güneş; bir daha doğmadı…
Bojidar
Çipof
1
Mart 2015
11 Şubat 2015 Çarşamba
AŞK PORSELENİ…
Yaşamda çatlaklar hep vardır.
Oluştuğunda bu çatlakları onarmaksa özen gerektirir. Çünkü çatlak yapışır ama
eski halini asla almaz/alamaz.
(Çatlak söylemini bu tümcede mecazi
olarak, insani ilişkilerdeki çatlaklar için kullandık!)
Bir çatlak oluşumundan sonra onarılmış
haliyle yaşamı sürdüren, sürdürmeye niyetli olanların davranışları ve hatta
kabullenişleri önemlidir ve tabi bu esnada devreye giren “Af” müessesesi de
önemlidir. Af bir kabulleniştir, bir hatanın yok sayılmasıdır, mecazi olarak da
yapıştırılan çatlağı olduğu gibi kabulleniştir. Bu bağlamda; Yaşamda çatlaklar
oluşmaması en büyük dilektir…
Ve çok zaman af gereklidir de… Aksi
takdirde yaşamı sürdürmek çok zor olur! Ama insan doğasının gereği olarak bu
her daim bir kenarda bekler, unutuldu zannedilir ama unutulmaz. İçinde
bekleteni obsesif yapma olasılığı da vardır ve ileriye yönelik başka önemsiz
sorunlarda ortaya çıkar/çıkartılır…
Sevgi ise yaşamımızın her evresinde
farkı nispetlerde, etrafımızdaki kişilere, aile bireylerine, milli ve manevi
değerlerimize yönelik çok göreceli ve çok çeşitlilik arz eden bir kavramdır.
Yaşam; her an çatlayabilecek bir porselen olarak düşünülse ve af etmeye,
edilmeye gerek kalmaması için ihtimamla korunsa, etrafımızdaki farklı düzeydeki
sevgimizi verdiğimiz ilişkiler ne güzel olur.
Yukarıda “Sevgi çok çeşitlilik arz
eden bir kavramdır” dedik. Sevgi; sadece âşık olunana tektir ve özeldir.
Aşk ise sevginin en çok korunması gereken hâlidir ve sevgi porseleni asla
çatlamamalıdır.
Etrafınızdakilere farklı düzeylerde
verdiğiniz sevginizi ve varsa âşık olduğunuza olan özel sevginizi iyi koruyun…
Çatlamasına izin vermeyin…
Sevginiz bol, aşkınız tek olsun…
Bojidar Çipof
11 Şubat 2015
SAATLERİN DİLİ…
Saatler; 12 saatlik sürede
ve “360” derecelik döngüde bir kere
“Doğru”yu gösterirler... Kalan “359” derece zamana göre; “Yanlış”tır ya da söyleme göre “Yalan”dır… Bu; günümüzde patolojik hale
gelmiş olan, insanların kendi “Yalan”larını,
“Doğru”ları olarak yaşamasına
alegorik bir benzetme de olabilir…
Bojidar Çipof
4
Ocak 2015
28 Ekim 2014 Salı
YALIN ÖZGÜRLÜK
Esrik ve delirdiğim günlerden
birinde,
Molalarda saklandığım yere doğru,
Kendime serzenerek adımlıyorum…
Bir yandan Ekim dalgaları sahile
vurmakta,
Öte yandan çiseleyen yağmur ise yüzüme
Umuttan umudu kesmeden ağır aksak,
Hayatı sonlardaki üç noktaya
saklamışçasına,
Yaşamı sorguladığım yere varmak niyetim…
Hep akşam vakti kaçtığım menzile
gidiyorum
Ağladığımda kimsenin görmemesi için,
Tek başıma kalabalık olduğum mekâna;
Yalın özgürlüğüme saklanmaya yine…
Bojidar Çipof
17 Ekim 2013
11 Ekim 2014 Cumartesi
FAREYİ GÖRMEK!
Bu yazımızda, “Fırındaki Fare” söylemini mecazi olarak
günlük yaşantımızda karşılaştığımız olaylar için kullanacağız…
Eskiden “Her
fırında fare vardır” denirdi. Bu; günümüzde hijyen ortamında ve
fabrikasyon yöntemlerle üretim yapan fırınlar için elbette ki geçerli olamaz.
Bu itibarla; söylemi eski fırınlarda diye vurgulayarak hiçbir işletmeyi töhmet
altında bırakmayalım…
Adam eve giderken kapalı
olan fırının içinde bir fare görüp bir daha oradan ekmek almamıştır. Çünkü “Fareyi Gördü!”
Ancak
bir daha o fırından gördüğü halde ekmek alan da olabilir!
Örneklemeye devam edersek;
hijyen açısından kusurlarını gördüğü bir lokantaya da adam bir daha gitmez!
Ancak
o lokantaya gördüğü halde bir daha giden de olabilir!
Burada konu ettiğimiz “Fareyi görmek” sadece yiyecek içecek
yerleri anlamında algılanmamalı. Bir kusur, bir ayıp görüldüğü zaman da insanlar
birbirinden uzaklaşıyor, hatta bazen de “tiksiniyor”.
Bu yazımızda esas nokta “tiksinmek” üzerinedir ve bu nedenle belki
de en tiksindirici canlı olan fare üzerinden alegori yapmaktayız…
Kusurlar bazen tolerans ya
da hoşgörü olarak dikkate alınmaz… (“Tolerans”
ve “Hoşgörü” iki farklı kavramdır ve bir başka yazımızda bu hususu da irdeleriz.)
Bu durum; kişinin hadiseye
bakış açısı ve kabullenişi ile doğru orantılıdır. Yanınızda ya da değil,
sevdiğiniz biri bir anda öyle bir şey yapar ki işte o anda “Fareyi görürsünüz”… Adam ne yapmıştı?
Tiksinmişti ve bir daha o fırından ekmek almamıştı…
“Tiksinme Duygusu” her zaman hijyen olarak ortaya çıkmaz. İnsanların
bazı durumlarda, bir anda sigortası atmış gibi bir başka insandan
tiksinebildiği de bir realitedir.
“Tiksinme Duygusu” bir kere oluşmaya görsün, yanınızda ya da değil, sevdiğiniz biri bir
anda öyle bir şey yapar ki; o an içiniz kanasa da geriye bir kez daha bakmadan
bitirme anıdır!
Bazen “duygu” olarak, bazen de “nefis” olarak, bazen de her ikisi
birden olur ve insanlardaki sigorta attığında her şey bitmiştir…
Sevdiklerinize “Fırındaki Fare”yi göstermeyin…
Kendinizi de “Fırındaki Fare” gibi
göstermeyin!
Bir kez fareyi görürlerse
iplerin kopması hatta cazgırlaşmak da olasıdır. Ve karşınızdakinde “Tiksinme Duygusu” bir kez oluşmuşsa, burada mecazi olarak
kullandığımız fareyi; en usta kediye de sahip olsanız bir daha
yakalayamazsınız…
Bojidar Çipof
12
Ekim 2014
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)