gün etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
gün etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

28 Şubat 2015 Cumartesi

ÇOKTAN IŞIKSIZDI YAŞAM


Ay giderken Güneş doğdu  
Ay; “Akşama beklerim” dedi…
Güneş; “Sabaha görüşürüz” dedi…

Sonra hatırladılar ki; gidecek yer kalmamıştı...
Ay; “Ne yapalım aydınlatmam artık geceyi” dedi
Güneş; “Ne yapalım vermem artık ışığı gündüze”  dedi

Sonra hatırladılar ki; zaten çoktan ışıksızdı yaşam,
Çünkü karanlıktı onlara Dünya…

Ay; bir daha geceyi aydınlatmadı,
Güneş; bir daha doğmadı…


Bojidar Çipof
1 Mart 2015 


22 Şubat 2015 Pazar

ADI: O…

 

Ona sarıldığında,
Onu öptüğünde,
O”nu hatırlayacaksın…
Onunla her seviştiğinde,
Gözlerini kapatacaksın,
Teninde ellerini hissedecek,
Sanki “O” olacak yanında...
Uyuduğunda da yanında “O” olacak
Ya da uyur gibi yaptığında ona…
Gölgesi her an takip edecek seni,
Onunla konuşurken içinden de
O”nunla sohbet edeceksin
Yüzünde mutluluk görüntüsü,
Yüreğinde çığlıklar yükselecek,
Çünkü sen “O”nunla değil
Onunla olacaksın…

Bojidar Çipof
23 Şubat 2015 





16 Şubat 2015 Pazartesi

SIRADAN BİR GÜN


Sıradan bir gün
Sensiz…

Sıradan bir haftanın başlangıcı
Sensiz…

Sıradan bir ayın bir haftası
Sensiz…

Sıradan bir yaşamın,
Sıradan bir yılında,
Sıradan bir gün sadece!
Sensiz…


Bojidar Çipof
16 Şubat 2015 





16 Aralık 2012 Pazar

ŞİİR: BANA ÇAM AĞAÇLARININ SESİNİ TARİF EDEBİLİR MİSİN? (BOJİDAR ÇİPOF)



Çam ağaçlarının sesini tarif edebilir misin?

Aşk fısıltısı gibi bir nefes var da kulağımda

Bir ormandayım sanki ve fısıldıyor

Hatırlatıyor bana geçmişteki gezmelerimizi 

Onu anıyorum şimdi bir ormanda olmasam da

Bir soğuk akşamüstüydü

Gözlerimi alamamıştım onu ilk gördüğümde

Bir ışık haresi belirmişti yolumun üstünde

Gün ışığını yitirirken etrafım birden ışıldamıştı

Güneş feryat eder gibi son ışığını bana yansıtmıştı

Tuhaf hayallerle de karışan kafam aydınlanıverdi

O; çamurlar arasında parlayan beyaz bir zambaktı

Gün doğarken ortaya çıkan sabahın güneşiydi

Dudaklarından bana savrulan bir seda

Tefrika roman gibi her gün tekrarlanan bir hayal

Münzevi yaşamımdan beni ışığa taşıyan nurdu o

Ama sonra ışığımı, nurumu, hayalimi bıraktım

Velhasıl her şeyimi onda bırakarak ayrıldım ben

Yalnızca bir ses kaldı kulaklarımda o günlerden

Hani birlikte dolaşırken o ormanda,

Ve çam ağaçlarının her rengini seyrederken onunla

Rüzgârda kulağıma gelen yaprakların sesi nerede

Şimdi o sesi anımsamaya çalışıyorum

Fakat beyhude gelmiyor kulaklarıma

Yoksa ben ona değil de mavi bir lâdine mi vuruldum

Bu nedenle sana soruyorum şimdi

Bana çam ağaçlarının sesini tarif edebilir misin?


Bojidar Çipof
7 Şubat 2011 




7 Şubat 2011 Pazartesi

BANA ÇAM AĞAÇLARININ SESİNİ TARİF EDEBİLİR MİSİN?


Çam ağaçlarının sesini tarif edebilir misin?

Aşk fısıltısı gibi bir nefes var da kulağımda

Bir ormandayım sanki ve fısıldıyor

Hatırlatıyor bana geçmişteki gezmelerimizi 

Onu anıyorum şimdi bir ormanda olmasam da

Bir soğuk akşamüstüydü

Gözlerimi alamamıştım onu ilk gördüğümde

Bir ışık haresi belirmişti yolumun üstünde

Gün ışığını yitirirken etrafım birden ışıldamıştı

Güneş feryat eder gibi son ışığını bana yansıtmıştı

Tuhaf hayallerle de karışan kafam aydınlanıverdi

O; çamurlar arasında parlayan beyaz bir zambaktı

Gün doğarken ortaya çıkan sabahın güneşiydi

Dudaklarından bana doğru savrulan bir seda

Tefrika roman gibi her gün tekrarlanan bir hayal

Münzevi yaşamımdan beni ışığa taşıyan nurdu o

Ama sonra ışığımı, nurumu, hayalimi bıraktım

Velhasıl her şeyimi onda bırakarak ayrıldım ben

Yalnızca bir ses kaldı kulaklarımda o günlerden

Hani birlikte dolaşırken o ormanda,

Ve çam ağaçlarının her rengini seyrederken onunla

Rüzgârda kulağıma gelen yaprakların sesi nerede

Şimdi o sesi anımsamaya çalışıyorum

Fakat beyhude gelmiyor kulaklarıma

Yoksa ben ona değil de mavi bir ladine mi vuruldum

Bu nedenle sana soruyorum şimdi

Bana çam ağaçlarının sesini tarif edebilir misin?


Bojidar Çipof
7 Şubat 2011

27 Ocak 2011 Perşembe

"GÖREMEDİM" (ÖYLESİNE SATIRLAR) BOJİDAR ÇİPOF



Engin bir boşluğa baktım dün

Orada seni göremedim 


Belki vardın ama ben seni göremedim

İçimde yine bir sürü kuruntu ile bir gün geçirdim

Gök boşluğuna baktım durdum ama seni orada da göremedim

Ve sıkıldım…

Biliyorum ki varsın, oradasın ama ben seni göremedim

Önümde yeşil bir alan vardı belki oradasın diye yeri de eşeledim

Ama orada da seni göremedim

Zor vesselam orada olduğunu bilmek ve seni bulamamak

Gam çekenler de toplanmıştı arıyorlardı birilerini

Sordum gamlılara ama heyhat onlar zaten kendi gamlarında

Cevap bile vermediler bana

Demek ki ne varsa bende dedim

Bir ayna yok mu diye sordum birine

Varmış, baktım oh bereket ben yerimdeyim

Ne güzel…

Korktum zira ben de uzaklardayım diye

Aman bari kendimi kaybetmeyeyim

Yine de ayrılamadım oradan ve bekledim, tan ağardı bu arada

Gün tam yüzünü gösterdi ki bir martı sesi ile irkildim

Bana boşuna bekleme şimdi yukarıdan baktım Dünyâ’ya ama ben de göremedim dedi

Ben kimi ki dedim, birini aramıyorum

Tabi yalan bu…

Hey gidi koca adam, sana kim dedi uzaklara bak

Sarılsana yakınındakine, senin olana, senden olana

Bu sana ders olsun dalma bir daha boş rüyalara

Berrak, açık, seçik ve yanında olana sarıl

Ve çok içten olsun çünkü o senin

Senin olanla, seninle olanla hayatını yaşa

Göremediğinle değil,

Gördüğünle…



Bojidar Çipof
14 Temmuz 2009 00.00

http://www.antoloji.com/goremedim-27-siiri/