roman etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
roman etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

9 Ekim 2014 Perşembe

HAYATIMIZ ROMAN


Acaba sizde uygun bir roman var mı?

Eğer varsa, baka baka hayatımı yeniden yazacağım

Mutluluk dolu rüyalar olmalı romanda  

Zira rüya gelsin diye beklemeye sabrım kalmadı

Beğenmediğim satırların üzerini de çizebilmeliyim

Hatta sayfalarını yırtsam dahi geride iz kalmamalı

Yudum yudum damıtarak içeceğim anları anlatmalıyım

Kime varsam, kime yoksam karar benim olacak öyküde

İçinde sırf umursanacaklarla ilgili sayfalar olmalı

Gönül kapımı kime ve ne zaman istersem açabilmeliyim

Çünkü bu romanı sadece kendime yazıyorum…

Acaba sizde uygun bir roman var mı?

Duraksadınız, sorun nedir?

Yani ısmarlama yaşam romanı yazılamaz mı?

Hatalar mı yaptım bir ya da çok yerde?

Evet, haklısınız, bir garip olmuş bu dizeler…

Çok fazla ben ve bencil satırlarla dolmuş yukarısı

Kendimizi düşünürken kırdıklarımız göz ardı edilmiş

Çoğumuzun düştüğü yanılgılarla dolu kelimeler

Acaba bana verebileceğiniz uygun bir roman var mı?

Seveceğimi seçeyim, sonra yine iade ederim size…


Bojidar Çipof
22 Kasım 2011 



11 Eylül 2014 Perşembe

ZAMAN VE MEKÂN


Bir anda ve bir yerde onunla olmak!
An için; zaman
Yer için; mekân lazım…

Bir anda ve bir yerde onunla olmak!
O an için birlikte olmak
Ve o an içinde, onunla bir yerde yaşamak lazım…

Bir anda ve bir yerde onunla olmak!
Mekân sabittir
An ise akarsu misali akar ve durduramazsın…

Bir anda ve bir yerde onunla değilsen?
İlacın en iyisidir zaman!
Ve zaman akışı içinde karşılıklı unutturacaktır…
---------------
Ben bu yazıyı yazarken,
Sen bu yazıyı okurken de zaman gitti!

(YN: Zaman ve Mekân Kuramı üstüne benden birkaç satır.) 


Bojidar Çipof
10 Eylül 2014 




21 Temmuz 2013 Pazar

ŞİİR: KALBİM KİMDE EMANETTİ? (BOJİDAR ÇİPOF)



Yalnızlıklar düşmüş sokaklarda
Kalbimin ritmik atışları gibi adımlarla
Gece içimi ateş gibi dağlarken
Aklımda bir isyanla yürümekteyim…

Korkuyorum bu sessizlik hücremde
Ya yolu kaybettim ya da ben kayboldum!
Etraf mı zifir, yoksa ruhum mu? 
Zira artık tamamen karanlıklardayım…

İçimde bir yandan seni çiziyorum
Siyaha boyanmış bir tuval gibi çıkıyor cismin…
Sanki yaşanılmamış gibi hatıralarda da yoksun
Bilen var mı, kalbim kimde emanetti?

Hayaller kaybolurken duygusallığım da agresifleşti
Şarkılara bile küstüm, dudaklarım da hissiz
Sorular ve alınamayan cevaplarla dolu bu yaşamda
Çok sesli yalnızlık bu olsa gerek…

Peki, ilmek, ilmek işlediğim sevdam kimeydi?
Gökyüzüne yazdığım mektupları gören var mı?
Aynı gökyüzü altında değil miyiz seninle?
Kime sormalıyım içimdeki çokça soruyu?

Aşk sessiz, sevgi dilsiz de olsa yaşamak gerek
Dibe vurmuş hüzünlerden sıyrılma vaktidir
Ancak yanıtlayabilirseniz son bir sorum var
Kalbim kimde emanetti bilen var mı?

Bojidar Çipof
21 Temmuz 2013 

KALBİM KİMDE EMANETTİ?


Yalnızlıklar düşmüş sokaklarda
Kalbimin ritmik atışları gibi adımlarla
Gece içimi ateş gibi dağlarken
Aklımda bir isyanla yürümekteyim…

Korkuyorum bu sessizlik hücremde
Ya yolu kaybettim ya da ben kayboldum!
Etraf mı zifir, yoksa ruhum mu? 
Zira artık tamamen karanlıklardayım…

İçimde bir yandan seni çiziyorum
Siyaha boyanmış bir tuval gibi çıkıyor cismin…
Sanki yaşanılmamış gibi hatıralarda da yoksun
Bilen var mı, kalbim kimde emanetti?

Hayaller kaybolurken duygusallığım da agresifleşti
Şarkılara bile küstüm, dudaklarım da hissiz
Sorular ve alınamayan cevaplarla dolu bu yaşamda
Çok sesli yalnızlık bu olsa gerek…

Peki, ilmek, ilmek işlediğim sevdam kimeydi?
Gökyüzüne yazdığım mektupları gören var mı?
Aynı gökyüzü altında değil miyiz seninle?
Kime sormalıyım içimdeki çokça soruyu?

Aşk sessiz, sevgi dilsiz de olsa yaşamak gerek
Dibe vurmuş hüzünlerden sıyrılma vaktidir
Ancak yanıtlayabilirseniz son bir sorum var
Kalbim kimde emanetti bilen var mı?


Bojidar Çipof
21 Temmuz 2013


29 Mayıs 2013 Çarşamba

ŞİİR: SEVERSİN İŞTE! (BOJİDAR ÇİPOF)




Seversin işte!

Söyleyemesen de harfleri, kelimeleri

Ve kuramazsan da cümleleri kelimesiz

Söyleyemediklerinle dilin acısa da seversin

Suskunluğunda yaşasan da sevdiğini

Nefes almak bile güç gelse sana

Yine de seversin biçare gönlünde yalnız…

Yaşarsın yalnızlığı etrafında çokluk da varsa

Bazen başka tenlerde ararsın, ısındım sanarak

Ve üşürsün sana değen anlık tenin sıcaklığıyla

O harfleri anımsarsın böyle anlarda yine

Hani kuramadığın cümlelerdeki

Dilin incinir diye demediğin kelimeleri anımsarsın

Dudağından çıkamayan kırık gönlün çığlığıdırlar

Gönderemediğin duyguların elçileridir onlar

Yanarsın elinden kayan anlara şaşı baktığın için

Üzülürsün dökemediğin kelimelere, cümlelere…

Yaşama mola verilebilseydi, söylerdin belki

Salise kaybetmeden yaşamak için sevdanı

Duyguların akardı ağzından ırmak misali

Yaşamın her anını damıtarak yudumlamak için

Haykırırdın sen de şaşırarak içinden gelenleri

Seversin işte!



Bojidar Çipof
29 Mayıs 2013 

22 Mart 2013 Cuma

ŞİİR: BİRDEN CANIM "SEN" İSTEDİ (BOJİDAR ÇİPOF)




Birden canım “Sen” istedi…

Sensizdim çoktan ondandır sanırım

Bir şeyler dizmek istedim ama olmadı

Kelimeler gülmedi, hatta ağlamadı…

Duygularıma baktım çok yüksekteydiler

Ulaşamadım…

Tuhaf bir geceydi

Issızdı, karanlıktı, sonsuzluğundaydı

Dünya adeta tersyüzdü bu karanlıkta  

Ben de Güneşin ilk alevini bekledim

Ateş feryadına başlamadan toprağa

Yazmak istedim sana, içimden…

Kelimeler gülmedi, hatta ağlamadı…

Dörtlükler sevdalanmışlardı, akmadılar

Karmaşamı güne bıraktım çözmek için

Sadece yürüdüm zifirde

Tüy kadar hafif adımlarla yürüdüm

Terennüm ederek duman gözlere

Bir cana hasret, gönlüm sana hasret iken

Birden yine canım “Sen” istedi…

Ve gün alevlerini toprağa vurdu sonunda

Bir ışık yansıdı, günün yüzüydü bana bakan

Bir filiz de gördüm yerde, umutla uzanıyordu

Sanki sevgiye kavuşmak için çabalamaktaydı

İçimdeki coşku ile tekrar baktım duygularıma

Bu kez şükür ulaştım, savrulmamışlardı

Sadece sinmişlerdi karanlığın sessizliğinde

Bekliyorlardı günün sıcaklığında akmak için

Duygularımı dökmek için sana doğru

Ve yine canım “Sen” istedi…


Bojidar Çipof

20 Mart 2013 00.50 Yeşilköy

27 Şubat 2013 Çarşamba

ŞİİR: HAYATIMIZ ROMAN (BOJİDAR ÇİPOF)


Acaba sizde uygun bir roman var mı?

Eğer varsa, baka baka hayatımı yeniden yazacağım

Mutluluk dolu rüyalar olmalı romanda  

Zira rüya gelsin diye beklemeye sabrım kalmadı

Beğenmediğim satırların üzerini de çizebilmeliyim

Hatta sayfalarını yırtsam dahi geride iz kalmamalı

Yudum yudum damıtarak içeceğim anları anlatmalıyım

Kime varsam, kime yoksam karar benim olacak öyküde

İçinde sırf umursanacaklarla ilgili sayfalar olmalı

Gönül kapımı kime ve ne zaman istersem açabilmeliyim

Çünkü bu romanı sadece kendime yazıyorum…

Acaba sizde uygun bir roman var mı?

Duraksadınız, sorun nedir?

Yani ısmarlama yaşam romanı yazılamaz mı?

Hatalar mı yaptım bir ya da çok yerde?

Evet, haklısınız, bir garip olmuş bu dizeler…

Çok fazla ben ve bencil satırlarla dolmuş yukarısı

Kendimizi düşünürken kırdıklarımız göz ardı edilmiş

Çoğumuzun düştüğü yanılgılarla dolu kelimeler

Acaba bana verebileceğiniz uygun bir roman var mı?

Seveceğimi seçeyim, sonra yine iade ederim size…


Bojidar Çipof
22 Kasım 2011 
 
http://www.antoloji.com/hayatimiz-roman-siiri/

7 Ocak 2012 Cumartesi

ŞİİR: BİR FİNCAN KAHVE OLSAN NE İYİ OLURDU (BOJİDAR ÇİPOF)



Bir fincan kahve olsan ne iyi olurdu...
Kırk yıl hatır kalırdı doğruysa söylem
Küsemezdik şimdi olduğu gibi nedensiz
Ayrılmazdık yanıltmamak için diyenleri

Bir fincan kahve olsan ne iyi olurdu...
Köpüklerin arasında arardım gözlerini
Bakardım belki yine beni görürsün diye
Ağzımda tadın kalırdı öpmüş gibi seni

Bir Fincan kahve olsan ne iyi olurdu...
İnanmazdım kırk yıl sürecek hatırlara
Kanmazdım diyenlere, gelmezdim sana
Kahveye de gerek kalmazdı hatıra da

Bir Fincan kahve olsan ne iyi olurdu...
Tadını alırdım müptela olmadan sana
Sadece içerdim bağlanmadan kokuna
Ve yıkardım kabını ve biterdi hazzım

Bojidar Çipof    28 Aralık 2011 

http://www.antoloji.com/bir-fincan-kahve-olsan-ne-iyi-olurdu-siiri/

28 Aralık 2011 Çarşamba

BİR FİNCAN KAHVE OLSAN NE İYİ OLURDU…


Bir fincan kahve olsan ne iyi olurdu…
Kırk yıl hatır kalırdı doğruysa söylem
Küsemezdik şimdi olduğu gibi nedensiz
Ayrılmazdık yanıltmamak için diyenleri

Bir fincan kahve olsan ne iyi olurdu…
Köpüklerin arasında arardım gözlerini
Bakardım belki yine beni görürsün diye
Ağzımda tadın kalırdı öpmüş gibi seni

Bir Fincan kahve olsan ne iyi olurdu…
İnanmazdım kırk yıl sürecek hatırlara
Kanmazdım diyenlere, gelmezdim sana
Kahveye de gerek kalmazdı hatıra da

Bir Fincan kahve olsan ne iyi olurdu…
Tadını alırdım müptela olmadan sana
Sadece içerdim bağlanmadan kokuna
Ve yıkardım kabını ve biterdi hazzım

Bojidar Çipof
28 Aralık 2011